Wieggebrabbel: Waarom het helpt wanneer je baby tegen zichzelf praat

Wieggebrabbel: Waarom het helpt wanneer je baby tegen zichzelf praat

Suzanne Dixon

Als je overdag langs je baby loopt, hoor je misschien zijn stem. Hoewel je geneigd kunt zijn om met hem te praten is dat misschien helemaal niet nodig. Zijn innerlijke dialogen (of 'uiterlijke' in dit geval) helpen hem op allerlei manieren.

Deze monologen kunnen hem helpen de gebeurtenissen van de dag te begrijpen. Dit is althans de theorie van Katherine Nelson, een psychologe van de City University of New York.

Nelson en haar collega's bestudeerden 'wieggebrabbel' en ontdekten dat dit gebrabbel bijzonder veelzijdig was. De uitkomsten van hun onderzoek tonen aan dat kleine kinderen die met zichzelf kletsen, hun eigen wereld herscheppen door belangrijke gebeurtenissen na te vertellen en te interpreteren, bijvoorbeeld te worden achtergelaten in het kinderdagverblijf of de kennismaking met een nieuw huisdier.

Door deze ervaringen aan zichzelf te vertellen, ontdekken kinderen de betekenis van de gebeurtenis. Dit versnelt op zijn beurt de ontwikkeling van het zelfbewustzijn.

Deze speciale mijmeringen maken deel uit van de groeiende emotionele en cognitieve vaardigheden van je kind. Luister dus naar wat hij te zeggen heeft zonder hem te onderbreken.

Verbaas je niet als je dan je eigen strenge stem of juist een imitatie van je troostende woorden hoort. Hij bespreekt alles wat er met hem gebeurd is, dus natuurlijk ook wat er binnen je gezin plaatsvindt!

Misschien vind je dit ook interessant: